Καλό καλοκαίρι!!!

Κάποιος να τον βάλει στη θέση του……

Ευρωκοινοβούλιο

 

Παρακολούθησα πριν λίγες μέρες, σε συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου, έναν έντονο διάλογο ευρωβουλευτών, ενός Πολωνού μέλος ακροδεξιού κόμματος και μιας Ισπανίδας από το σοσιαλιστικό κόμμα.

Ομολογώ δεν πίστευα σ’αυτά που άκουγα και έβλεπα….

Ο Πολωνός ευρωβουλευτής δήλωνε, από το βήμα του «Ναού της Δημοκρατίας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης(Ευρωκοινοβούλιο), ότι οι γυναίκες πρέπει να πληρώνονται λιγότερο γιατί είναι, κατά τον ίδιο, «πιο αδύναμες, μικρότερες και λιγότερο έξυπνες» από τους άντρες!

Εξοργισμένη η Ισπανίδα ευρωβουλευτής των Σοσιαλιστών, Γκάρσια Περές, πέρασε, δυναμικά, στην αντεπίθεση, λέγοντάς του:

«Κοιτάξτε κύριε βουλευτή, κατά τη θεωρία σας εγώ δεν θα έπρεπε να έχω το δικαίωμα να βρίσκομαι εδώ ως μέλος αυτού του Κοινοβουλίου. Και ξέρω ότι σας πονάει και ενοχλεί το γεγονός ότι σήμερα οι γυναίκες μπορούν να βρίσκονται σε αυτή την αίθουσα και να εκπροσωπούν τους ευρωπαίους πολίτες με τα ίδια δικαιώματα όπως εσείς.

Είμαι εδώ για να υπερασπιστώ όλες τις γυναίκες της Ευρώπης από άνδρες σαν εσένα».

Σύμφωνα με τον κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η συμπεριφορά των ευρωβουλευτών πρέπει να «χαρακτηρίζεται από αμοιβαίο σεβασμό» και «δεν επιτρέπεται να καταφεύγουν σε συκοφαντικές, ρατσιστικές ή ξενοφοβικές δηλώσεις ή συμπεριφορές κατά τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις».

Άρα ο Πολωνός ευρωβουλευτής Γιάνους Κόρβιν-Μίκε με τα λόγια και τις πράξεις του, παραβιάζει τον κανονισμό.

Ο συγκεκριμένος ευρωβουλευτής, όπως είδα στη συνέχεια ψάχνοντας, έχει ξαναχρησιμοποιήσει το βήμα του Ευρωκοινοβουλίου για να σπείρει μίσος, αποκαλώντας τους πρόσφυγες «περιττώματα» και χαιρετώντας ναζιστικά μέσα στην αίθουσα της ολομέλειας μαζί με τον Ιταλό Τζανλούκα Μπουονάνο!

Όπως διαβάζω, ως τώρα, του έχουν απλά επιβληθεί συμβολικά πρόστιμα. Όμως αυτή τη φορά το Ευρωκοινοβούλιο ξεκίνησε έρευνα. Ας ελπίσουμε ότι θα επιβληθούν δυναμικές κυρώσεις.

Από το γεγονός αυτό, αλλά και τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε, δημιουργούνται τα ερωτήματα:

Αλήθεια, δε βρέθηκαν άλλοι/ες ευρωβουλευτές να τον βάλουν στη θέση του;

Είναι δυνατόν το 2017, να υπάρχουν πολιτικοί που περιφρονούν με τόσο πάθος την γυναικεία παρουσία;

Είναι δυνατόν αυτά να ακούγονται από το βήμα του «Ναού της Δημοκρατίας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης(Ευρωκοινοβούλιο);

Δεν έχουμε το δικαίωμα να επιτρέπουμε σε κανέναν/καμιά, πολύ δε περισσότερο στα πολιτικά πρόσωπα, να χρησιμοποιούν απαγορευμένη γλώσσα με το πρόσχημα της ελευθερίας του λόγου. Αν παρακολουθήσουμε τι συμβαίνει με τα κόμματα αυτά στις ευρωπαϊκές χώρες, θα δούμε ότι αυτό δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση, αλλά γενικεύεται.

Όσο επιτρέπουμε σε τέτοιους πολιτικούς, που ιδεολογικοποιούν το μίσος για τον «άλλον», να χρησιμοποιούν τη γλώσσα του μίσους ανερυθρίαστα, τόσο το μίσος θα γίνεται αποδεκτό και το μαύρο δίκτυ του ρατσισμού και της βίας, που απορρέουν απ’αυτά, θα απλώνεται παντού.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την ευθύνη αλλά και τη δύναμη να σταματήσει το ρατσιστικό κατήφορο, επιβάλλοντας στον ίδιο, αλλά και σε κάθε έναν και κάθε μια που εκφράζονται κατ’αυτόν τον τρόπο, τις βαρύτερες δυνατές κυρώσεις.

Όμως κι εμείς, ως πολίτες, δεν μπορεί να μένουμε απαθείς, μπροστά σ’αυτόν τον κατήφορο.

Ας θυμηθούμε τι είχε γράψει ο Πλάτωνας  για τον λαό:

«Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν . Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους». Πλάτωνας 427-347 π.Χ

Ο μόνος τρόπος για να σταματήσει, είναι να ενώσουμε φωνές……….

Δείτε το παραλήρημα του Πολωνού ευρωβουλευτή εδώ:

 

 

Μπροστά στην σημαία Ασκεπής

Πολύ μελάνι καταναλώθηκε τις τελευταίες ημέρες για την Ελληνίδα, μουσουλμάνα στο θρήσκευμα, που παρέλασε, ως παραστάτης σημαίας στις 24 Μάρτη στην Αθήνα, με την μαντήλα, με το εκ των υστέρων σκεπτικό, ότι ήθελε να στείλει ένα μήνυμα κατά του ρατσισμού και του φανατισμού.

Και βεβαίως η έννοια του σεβασμού σε κάθε τι το διαφορετικό, έχει περάσει σε μένα, εκτιμώ και σε πολλούς/ές άλλους/ες, από την ηλικία των πέντε, τότε που ο πατέρας αναγκάστηκε να μεταναστεύσει (για 25 χρόνια, Δυτικά), για την επιβίωση….

Ομολογώ, λοιπόν, ότι προσωπικά δεν επιθυμώ να επιβάλω ενδυματολογικές συνήθειες ή αλλαγές σε καμιά και κανέναν…. Ο καθείς και οι επιλογές του…. Εξάλλου την παιδεία και την κουλτούρα του καθενός, χαρακτηρίζει η κάθε μας κίνηση…

Όμως εδώ τα πράγματα αλλάζουν…

Έχουμε την παρέλαση του Εθνικού Συμβόλου σε Εθνική Γιορτή με παραστάτες….. Και γνωρίζουμε καλά τι συμβολίζει για κάθε Έθνος(η επανεξέταση πραγματοποίησης των παρελάσεων είναι άλλο θέμα)… 

Για μας η σημαία είναι ένα σύμβολο.
Σύμβολο του λαού μας, της ιστορίας μας, της ελευθερίας, της Δημοκρατίας….. Μπροστά στην σημαία Εθνικό σύμβολο, οι πάντες στέκουν ή περνούν Ασκεπείς……

Θέμα λοιπόν σεβασμού, όχι ρατσισμού, η στάση μας μπροστά στην σημαία, το Εθνικό Σύμβολο…

Μηνύματα κατά του ρατσισμού και του φανατισμού, μπορούσαν να περάσουν με άλλους τρόπους, μέσα από μαθητικές δραστηριότητες, που με την στήριξη των εκπαιδευτικών, μπορούν να πάρουν Πανελλαδική δημοσιότητα….

Σεβασμός στο διαφορετικό, είναι η συμπαράσταση στους ανθρώπους που βιώνουν τη χειρότερη αντιμετώπιση μπροστά στα κλειστά σύνορα, «τσαλαβουτώντας» τις ζωές τους μέσα στην λάσπη….

Σεβασμός και ανθρωπιά στο διαφορετικό, είναι η στήριξη των ασυνόδευτων παιδιών των προσφύγων, που όπως αποφασίστηκε θα έρθουν στην Κρήτη…..

Σεβασμός στο «διαφορετικό και χαστούκι» στον ρατσισμό, δίνουν καθαρά οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που περιθάλπουν καθημερινά, οικογένειες προσφύγων……

Μήπως τελικά σε κάθε θέμα, έχουμε την τάση να τοποθετούμαστε ακραίως, όπως τότε με τις ακραίες τοποθετήσεις μπροστά στην κρίση….

Τότε που αφήσαμε την οικονομία να επικρατήσει της πολιτικής, με φραστικά πυροτεχνήματα, χωρίζοντας τους πολίτες στα δύο, κατά το πρότυπο «εικονομάχων – εικονολατρών», αντί να λειτουργήσουμε ως ενιαία «γροθιά», όπως οι Κύπριοι το 2013 και τώρα να αφήνουμε πίσω μας, πραγματικά, ΔΝΤ αλλά και κάθε άλλη οικονομική «θηλιά του λαιμού» μας…….

Μήπως τελικά έχομε στο DNAμας, την έκρηξη στο δευτερόλεπτο, χωρίς την αναγκαία δεύτερη ή και τρίτη σκέψη;;;

Μήπως ψάχνουμε αιτίες, για να χωριστούμε στα δύο και να «κατασκευάζουμε» αντιπάλους;;;

 

Με δεύτερες σκέψεις λοιπόν, επιλέγω: «Μπροστά στην σημαία, Ασκεπής»!!!

 

Δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα tovima.gr

Τη μάχη της Δημοκρατίας μπορούμε να την κερδίσουμε!

Σημαντικές πολιτικές εκλογές, οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη! Σημαντική και η πολιτική επιλογή κάθε πολίτη!

Καταννοώ τις διαφορετικές απόψεις, τις διαφορετικές πολιτικές επιλογές. Αυτό είναι Δημοκρατία!

Χρέος στη Δημοκρατία, η πολιτική καταδίκη του ναζιστικού μορφώματος, ο αρχηγός του οποίου, ανερυθρίαστα, ανέλαβε την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Άλλως την ίδια ευθύνη έχουν οι οπαδοί και ψηφοφόροι τους.

Τουλάχιστον αυτή τη μάχη, τη μάχη της Δημοκρατίας, μπορούμε να την κερδίσουμε!!

Έχουμε χρέος, έχουμε ευθύνη!!!

 

Ώρα ευθύνης για όλους μας….

Εδώ και δέκα μέρες η Ελλάδα και οι Έλληνες ζούμε με άλλους ρυθμούς. Θα έλεγα της ντε φάκτο συνειδητοποίησης και κατανόησης θεμάτων, σημαντικών και σκληρν﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ών που άλλες εποχές θα χρειαζόταν χρόνια να το πετύχουμε.

 

Ζούμε στην πιο δύσκολη περίοδο της Ελληνικής διαδρομής, που θα καταλήξει στην πιο σκληρή συμφωνία, προκειμένου να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη και το ευρώ.

 

Θα πείτε: Είναι ανάγκη να προχωρήσουμε σε συμφωνία που θα θεσμοθετηθούν πολιτικές που θα “ματώσουμε” ως πολίτες στην υλοποίησή τους, προκειμένου να παραμείνουμε στην Ευρώπη και το ευρώ;

 

Όταν ακόμη και οι “λάτρεις της δραχμής” λένε ότι “σε αυτή τη φάση «δεν μπορούμε να βγούμε από το ευρώ γιατί αυτό θα σημάνει καταστροφή”, είναι κατανοητό, πόσο σημαντικό είναι να κλείσει άμεσα η καλύτερη δυνατή συμφωνία ανάμεσα στη χώρα και τους δανειστές της.

 

Ταυτόχρονα, σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής βλέπουμε, μαζί με την εξουσιοδότηση των 251 βουλευτών, σχεδόν όλα τα κόμματα με τους προέδρους τους, να στέκονται δίπλα στον πρωθυπουργό στη σύνοδο κορυφής, προκειμένου να επιτύχει συμφωνία και παραμονή της χώρα στην Ευρώπη και το ευρώ.

Σήμερα, λοιπόν, δεν έχουμε άλλη επιλογή, από το να γίνουμε “μια γροθιά” οι Έλληνες, προκειμένου στη μάχη ο Πρωθυπουργός της χώρας, να πετύχει συμφωνία με βάση την οποία, τουλάχιστον, θα μπορούμε να ελπίζουμε….

Ευχή λοιπόν να πετύχουν, Πρωθυπουργός και υπουργός οικονομικών στις διαπραγματεύσεις.

Τα υπόλοιπα, θα τα δούμε μετά, με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, όχι τώρα με κομμένη την ανάσα…..

 

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

πρώην Νομάρχης Ηρακλείου

Τρέχουμε τώρα, λέμε.......

Ο λαλίστατος, προεκλογικά, πολιτικός κόσμος, κλήθηκε μετεκλογικά να δώσει λύσεις, με βάση τις προσδοκίες που δημιούργησε. Αλλά η σοφή κουβέντα του λαού, "απούναι απ'όξω απ' το χορό, πολλά τραγούδια ξέρει", βρήκε κι εδώ την.... εφαρμογή της.

Όπως είδαμε, ούτε μνημόνια σκίστηκαν, ούτε εφαρμοστικοί νόμοι καταργήθηκαν και πολύ περισσότερο, ούτε η χώρα, ούτε ο κόσμος "πήραν τα πάνω τους". Οι πρώτες μέρες της ευφορίας, σημαδεύτηκαν από τις πράξεις της... εφορίας, με τον πολυσυζητημένο ΕΝΦΙΑ να διευρύνεται χρονικά και όχι μόνο, αντί να καταργείται και πολλά άλλα που δεν είναι της ώρας να αναφερθούν.

Θα μου πείτε: μα όλα αυτά είναι αδύνατον να γίνουν άμεσα; ΘΑ γίνουν σε... βάθος τετραετίας. Θα συμφωνήσω μαζί σας και θα φροντίσω να διευρύνω κι εγώ τα όρια της υπομονής μου, όπως κάνει κάθε συνετός Έλληνας πολίτης γιατί τα πράγματα είναι όντως δύσκολα για τον τόπο.

Τα γράφω όμως αυτά γιατί προεκλογικά, στην Ελλάδα εξάλλου βιώνουμε 4ετείς προεκλογικούς αγώνες, όχι 4ετείς θητείες υλοποίησης πολιτικών παραγωγής πλούτου και επίλυσης προβλημάτων της χώρας, τα στρατόπεδα των μνημονιομάχων και των μνημονιολατρών, έστηναν λαϊκά δικαστήρια, έσβηναν κι έγραφαν πολιτικές, έσκιζαν κι "έραβαν" μνημόνια. Μόνος στόχος η ψήφος του Έλληνα πολίτη.

Και οι πολίτες κύριε; Οι πολίτες ήταν ανήμποροι θεατές του παραλόγου. Κι ήταν ανήμποροι, γιατί ως επαγγελματίες ή εργαζόμενοι, έβλεπαν ότι και η τελευταία ελπίδα για δημιουργία πλούτου στη χώρα, ανάπτυξη επιμένουν να τη λένε πολλοί, έσβηνε, αφού όλοι είχαν προσανατολιστεί στη ΘΕΣΗ και όχι στο στόχο....

Τα κόμματα και οι αρχηγοί τους στην θέση του πρωθυπουργού, τα στελέχη στις θέσεις υπουργών, βουλευτών και λοιπών κυβερνητικών θέσεων(το επικύρωσαν με τον χειρότερο σε πολλές περιπτώσεις τρόπο, μετεκλογικά). Ουδείς όμως στον μεγάλο στόχο της εξόδου της Ελλάδας από τον γολγοθά που βαδίζει τόσα χρόνια τώρα.

Κι ο στόχος αυτός είναι Εθνικός. Και για να επιτευχθεί, χρειάζεται Εθνικό Σχέδιο Εξόδου από την κρίση και Εθνικός Βηματισμός για την υλοποίησή του.

Μόνοι μας θα βάλουμε το σχέδιο εξόδου και εμείς θα είμαστε εκείνοι που με σκληρή δουλειά θα το υλοποιήσουμε, κάνοντας τις απαραίτητες τροποποιητικές παρεμβάσεις στην πορεία εφαρμογής και το Εθνικό Κοινοβούλιο, δηλαδή ο λαός μέσω των εκπροσώπων του θα είναι η "Αρμόδια Επιτροπή Παρακολούθησης" για την πιστή και σωστή εφαρμογή. Για να αποκτήσει νόημα η πολιτική και να ξαναβρούν οι θεσμοί την χαμένη τους σοβαρότητα και αξιοπιστία.

Αντί γι' αυτό στήνουν εξεταστικές για να βρουν τους "ενόχους". Κι όλος ο κόσμος ξέρει ότι το αποτέλεσμα θα είναι ένα: Να βγάλει κάθε χώρος το δικό του πόρισμα, με τους δικούς του ενόχους......

Κι εδώ ταιριάζουν απόλυτα οι στίχοι του Εθνικού μας ποιητή Διον. Σολωμού:
Η διχόνοια που κρατάει,
ένα σκήπτρο η δολερή,
καθενός χαμογελάει,
πάρτο, λέγοντας κι εσύ.....

Μα θα μου πείτε και δεν πρέπει να αποδοθούν ευθύνες για όσα έγιναν και όσα βιώνουμε σήμερα πολίτες και χώρα; Σαφέστατα πρέπει να γίνουν, αλλά στην ώρα τους και για όλες τις χρονικές περιόδους και όχι επιλεκτικά..
Τώρα, όμως, είναι η ώρα της μάχης...

Κάποιοι, βέβαια, σε τέτοιες ώρες συνεχίζουν να μην καταλαβαίνουν την κατάσταση της οικονομίας και συνεχίζουν να λαϊκίζουν επαναλαμβάνοντας ή διευρύνοντας τις προεκλογικές υποσχέσεις, για την προσωπική τους σωτηρία και μόνο κουνώντας, ταυτόχρονα, το δάχτυλο στους προηγούμενους... Κάποιος πρέπει να τους υπενθυμίσει ποιας χώρας τους πολίτες εκπροσωπούν, μου είπε φίλος, βλέποντας το τελευταίο κείμενο των 22, νομίζω, βουλευτών.

Τρέχουμε τώρα λέμε, κατά τη φράση των νεολαίων μας......

 

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

Πρώην Νομάρχης Ηρακλείου

Description: https://ssl.gstatic.com/ui/v1/icons/mail/images/cleardot.gif

 

Από τη χώρα των Λωτοφάγων, στη χώρα των "εκλογοφάγων"

Μέχρι σήμερα εκείνο που γνωρίζαμε, ήταν ότι είχαμε εκλογικές διαδικασίες για την αυτοδιοίκηση την Βουλή και την Ευρωβουλή. 

Παράλληλα, εκλογικές διαδικασίες είχαμε στο συνδικαλιστικό κίνημα και τους διάφορους συλλόγους πολιτισμού, ή άλλους.

Και βέβαια, όλες αυτές οι διαδικασίες, όπως κάθε τέτοια διαδικασία, είχαν εκ των πραγμάτων πολλά "εκλογομαγειρέματα”, προκειμένου να επικρατήσει ο/η Άλφα ή ο/η Βήτα υποψήφιος.

Σε πολλές περιπτώσεις, παρά το γεγονός ότι ήταν ανοιχτό το εκλογικό σώμα, οι "πληγές" που άνοιγαν δημιουργούσαν τόσα προβλήματα, που δύσκολα έκλειναν.

Έχουμε όλοι/όλες βιώσει τέτοιες καταστάσεις. 

Από σήμερα, τέτοιες σκηνές θα τις βλέπουμε στο "κλειστό εκλογικό σώμα", των Σχολικών Μονάδων όλης της Χώρας.

Για ποιο λόγο; θα πει κάποιος.

Μα γιατί η νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, Τάσος Κουράκης - Αριστείδης Μπαλτάς, αποφάσισαν και θεσμοθέτησαν ως διαδικασία επιλογής Διευθυντή - Αρχηγού Σχολικής Μονάδας τις εκλογές.

Δεν θα αναφερθώ στα προηγούμενα συστήματα επιλογής. Αν υπήρχαν λάθη ή παραλείψεις στις διαδικασίες, εκτιμώ ότι θα υπήρχαν και οι αντίστοιχες διορθωτικές προτάσεις όλων των εμπλεκόμενων, προκειμένου να διαμορφωθεί τελικά, το καλύτερο θεσμικό πλαίσιο επιλογής στελεχών των Σχολικών Μονάδων.

Αναλογιστείτε μια Σχολική Μονάδα με 25 Εκπαιδευτικούς να υπηρετούν, εκ των οποίων οι 5 να διεκδικούν την ψήφο των συναδέλφων τους για τη θέση του Διευθυντή. Κάθε Εκπαιδευτικός - ψηφοφόρος, δικαιούται να ψηφίσει έναν.

Άγιοι να είναι οι άνθρωποι, θα ¨αμαρτήσουν".

Καταννοεί, φαντάζομαι, ο καθένας και η καθεμιά τις "πληγές που θα ανοίξει" αυτή η διαδικασία....

Το χειρότερο όλων; Μαθαίνω ότι προ ημερών, Εκπαιδευτικοί Σχολικής Μονάδας, προσκαλούνταν σε συνάντηση με θέμα: Πώς θα "φάμε" τον Διευθυντή.

Από την χώρα των Λωτοφάγων, στην Χώρα των..."Εκλογοφάγων". Και αυτό δυστυχώς στους χώρους όπου διαμορφώνεται το Μέλλον της Πατρίδας μας....

Ευαγγελία Σχοιναράκη – Ηλιάκη

τ. Νομάρχης Ηρακλείου

«Πολιτικόν Παντοπωλείον Λίγο απ’όλα» και τι επιλέγω

Στο περίφημο Αλφαβητάριο της Α΄Δημοτικού, που μεγάλωσε πολλές γενιές Ελλήνων και Ελληνίδων, θυμόμαστε είχε ένα κεφάλαιο με τίτλο « Παντοπωλείον Λίγο απ’όλα»

 

Ήταν ένα κεφάλαιο, προς το τέλος του βιβλίου (σελ. 160+161) και αφού είχαμε μάθει πια, όλη την Αλφαβήτα τους διφθόγγους κλπ και είχαμε αρχίσει να «γνωρίζουμε γράμματα», να διαβάζουμε κοινώς.

 

Το ταξίδι των αναμνήσεων ξεκίνησε παίρνοντας αφορμή από την επικαιρότητα των ημερών, «εκλογές γαρ», και συγκεκριμένα των προεκλογικών εξαγγελιών-υποσχέσεων, προς «άγραν ψήφων».

 

Δεν ξέρω να υπήρξε άλλη εποχή τέτοιας ρευστότητας πολιτικού λόγου και συμπεριφορών, που η υποσχεσιολογία για σημαντικά εθνικά θέματα, έβγαιναν, ως πρώτη είδηση, από τα χείλη υποψηφίων στα ψηφοδέλτια και όχι των επικεφαλής. Ο καθένας υπόσχεται ένα πολιτικό πρόγραμμα από μόνος του, που εμπεριέχει «λίγο απ’όλα» όσα ευχάριστα ηχούν.....

 

Βλέποντας και διαβάζοντας θέσεις κομμάτων στο κοντινό παρελθόν, βλέπω σήμερα να κάνουν «εκπτώσεις» ακόμα και σε αρχές και αξίες που κάποτε εθεωρούντο αδιαπραγμάτευτα. Είναι βλέπετε και η περίοδος των εμπορικών εκπτώσεων.

 

Και αξίζει άραγε η όποια διεκδίκηση εξουσίας για να απαξιώσεις και να ευτελίσεις το αξιακό κεφάλαιο αρχών και θέσεων?

 

Ή μήπως διαπιστώνεται μια πραγματικότητα που έρχεται, ώστε δρομολογούν έμμεσα το πολιτικό mea culpa?

 

Κι εμείς παρακολουθούμε, φιλτράροντας κουβέντες και ταυτόχρονα χαλιναγωγώντας, αλλά όχι χειραγωγώντας, το συναίσθημα και αφήνοντας ελεύθερη την λογική να επικρατήσει στην επιλογή μας.

 

Το μέλλον ανήκει σ’αυτούς που το προετοιμάζουν και το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας οφείλουμε να προετοιμάσουμε με την επιλογή μας στις εθνικές εκλογές της Κυριακής που έρχεται.

 

Το πρόβλημα που βιώνουμε ως χώρα και ως πολίτες, είναι τεράστιο κι επειδή η κρίση είναι μεγάλη και διαρκείας, επιβάλλονται συνέργειες και συνεργασίες.

 

Διαχρονικά πιστεύω κι έτσι πορεύτηκα, στη συνέργεια και συνεργασία των ανθρώπων που υπερασπίζονται τη δημοκρατία, την αξιοκρατία, την διαφάνεια, την παραγωγή πλούτου (ανάπτυξη επιμένουν ορισμένοι) και τη δίκαιη αναδιανομή του, απορρίπτοντας την πολτική της λιτότητας για τους πολλούς και την πελατειακή λογική και λειτουργία στο δημόσιο βίο.

 

Πιστεύω ακράδαντα, ότι δεν χωρεί, τούτη την εποχή ειδικά, ο άκρατος λαϊκισμός και η πλειοδοσία υποσχέσεων, ούτε η “δηθενιά” της φρεσκάδας στα πρόσωπα, στον πολιτικό λόγο και την πολιτκή συμπεριφορά, που “θολώνει τα νερά” και τελικά κανείς δεν ξέρει πού οδηγεί.

 

Και σ’όλο αυτό το σκηνικό, ο μεσαίος χώρος, βρίσκεται κατακερματισμένος και λεηλατημένος, στα τέσσερα σημεία του πολιτικού ορίζοντα, αδύναμος να βάλει φρένο ως πολιτική δύναμη που οι πολίτες θα ήθελαν, στο ποδοπάτημα του αξιακού κεφαλαίου και της προσωπικής του ζωής. Λόγος που κάνει πολλούς από εμάς να παρακολουθούμε με θλίψη όσα συμβαίνουν….

 

Όλα αυτά δείχνουν την ανάγκη επανασύστασης και διεύρυνσης του χώρου την επόμενη μέρα, αξιοποιώντας τη γνώση και την εμπειρία απ’όσα έχει ζήσει….

 

Γιατί νομίζω μάθαμε πως αν κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά κι αν γίνουμε ακόμα πιο απλοί, θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος σ’όλες τις καρδιές, σ’όλα τα χείλη…..για να θυμηθούμε και τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου.

 

Δημοσιεύτηκε Νέα Κρήτη 20-01-2015

Απάντηση στον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ

Με έκπληξη και αγανάκτηση διάβασα την κατάπτυστη ανακοίνωση του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ.

 

Στην συνδιάσκεψη βρέθηκα μετά από πρόσκληση του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Η εξέλιξη των πραγμάτων δείχνει, ότι όχι μόνο δεν σεβαστήκατε την παρουσία μου, αλλά προσπαθήσατε να την ακυρώσετε, είτε  δίνοντας παραπολιτικά στα μέσα ενημέρωσης, είτε με την σημερινή ανακοίνωσή σας.

 

Αλήθεια από που προκύπτει ότι αναζητώ «κολυμβήθρα του Σιλωάμ», και για να ξεπλύνω τι;

 

Από πού προκύπτει ότι αναζητώ θέση στο ψηφοδέλτιο σας;

 

Από πού προκύπτει ότι ανήκω στους γυρολόγους της πολιτικής και τους θεσιθήρες που αναζητούν στέγη άλλοτε δεξιά και άλλοτε αριστερά;

 

Η πορεία μου όντως έχει καταγραφεί στη συνείδηση της τοπικής κοινωνίας στα 11 χρόνια της παρουσίας μου στη Βουλή και στη Νομαρχία και δεν χρειάζομαι την αξιολόγησή σας.

 

Μήπως έχετε μπερδευτεί με τους χαμαιλέοντες της πολιτικής που συνωστίζονται, τελευταία, στους διαδρόμους του κόμματός σας;;

 

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

 

Πρωτοδικείο Ηρακλείου: άκυρες οι απολύσεις των 20 εργαζομένων στην ΕΡΑ Ηρακλείου

Η απόφαση του πρωτοδικείου Ηρακλείου, με την οποία κρίνονται άκυρες οι απολύσεις των 20 εργαζομένων στην ΕΡΑ Ηρακλείου, είναι πολύ ενθαρρυντικό σημάδι και δείχνει ότι σε μια δύσκολη εποχή ο θεσμός της δικαιοσύνης, αντέχει και λειτουργεί.

Δείχνει ότι οι δικαστές μπορούν να κρίνουν με βάση τις υπέρτατες αρχές και αξίες του δικαίου και όχι άλλα κριτήρια.

 

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

 

Πρώην Νομάρχης Ηρακλείου 

Εκλογή Ευρωβουλευτών με σταυρό. Επανάσταση ή λαϊκισμός;;;


Και εξερχόμενοι του Μεγάρου Μαξίμου ανακοίνωσαν την απόφασή τους για...περισσότερη Δημοκρατία..... Εκλογή Ευρωβουλευτών με σταυρό: Δημοκρατικό ή δημοκρατικοφανές; Είναι ένα ερώτημα.

Κι αν είναι αυτό τόσο δημοκρατικό, γιατί δε πήγαν στο ακόμα δημοκρατικότερο για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, χωριστών ψηφοδελτίων για επικεφαλής και χωριστό για συμβούλους;

Να δοθεί στους πολίτες δηλ., η δυνατότητα επιλογής από το σύνολο των υποψηφίων. Πού υπήρχε το πρόβλημα;

Το τελευταίο διάστημα και βλέποντας προφανώς την οργή του κόσμου απέναντι στο πολιτικό σύστημα, να ξεχειλίζει και να μη λέει να κοπάσει, οι κρατούντες, βάζουν πλώρη για πολιτικές επιλογές που ηχούν θετικά στο πρώτο τους άκουσμα.

Μελέτη περίπτωσης: εκλογή Ευρωβουλευτών με σταυρό και όχι με λίστα.

Μια Ευρώπη που, να σημειωθεί, επιμένουμε να είμαστε άκριτα και χωρίς πολιτική πρόταση, έστω κι αν δεν έκανε την παραμικρή κίνηση για να σωθεί η χώρα από τις αδηφάγες αγορές και οι πολίτες από την οικονομική καταστροφή.

Μια Ευρώπη που δεν έχει καταφέρει το αυτονόητο, να διαμορφώσει μηχανισμούς στήριξης των χωρών μελών της στα δύσκολα. Ας είναι......

Θα μου πείτε, τι δημοκρατικότερο από το να έχουν το δικαίωμα οι πολίτες να αποφασίζουν ποιος θα τους εκπροσωπήσει στην Ευρώπη.... Τόσα χρόνια επέλεγαν οι περί τον αρχηγό τους εκλεκτούς.

Η κινητοποίηση των πολιτών για συμμετοχή μεγάλη στις εκλογικές διαδικασίες, είναι δεδομένη με το σταυρό.

Σταυρός λοιπόν κι όποιος εκλεγεί.....

Δηλαδή… ο καλύτερος; Ο διασημότερος; Ή μήπως...... Κάποια πράγματα, δύσκολα λέγονται.... Φαντάζομαι συμφωνείτε...

Τι είναι όμως αυτό που τους κάνει να αποφασίζουν για τη θεσμοθέτηση διαφόρων θεμάτων και μάλιστα στο παρά πέντε;

Μήπως προσπαθούν με την όλη συζήτηση που δημιουργείται να οδηγούν τους πολίτες στο να  ασχολούνται και να εστιάζουν στην ανάδειξη των προσώπων και όχι των πολιτικών; Να σκεπάσουν την "γύμνια" για το ότι δεν έχουν άποψη για το ποια Ευρώπη θέλουμε, ειδικά τώρα στα πιο δύσκολα της κρίσης;

Οι πολίτες εισπράττουν ως τώρα την εικόνα μιας Ευρώπης που δεν ξέρει πού πάει, αλλά και δεν γνωρίζει τον τερματικό σταθμό αυτής της μη επιλογής.

Πετώντας λοιπόν την "μπάλα στην εξέδρα" με την θεσμοθέτηση διαφόρων θεμάτων, δημιουργούν " νεφελώματα" προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον Ευρωσκεπτικισμό από τη μια, ενώ γνωρίζει ότι «ταΐζει» το θηρίο της ακροδεξιάς, που μεταλλάσσεσαι σε Λερναία Ύδρα και τα εσωτερικά προβλήματα των πολιτικών σχηματισμών τους από την άλλη.

Την ίδια ώρα οι πολίτες έχουν ανάγκη μια Ευρώπη με νέο πλαίσιο κοινωνικής συνοχής και όχι απλά μια ενιαία οικονομική ζώνη. Το ενιαίο νόμισμα να είναι εργαλείο στήριξης των δημιουργικών ανθρώπων της, προστατεύοντας τους αδύναμους και δημιουργώντας υποδομές για αειφόρο ανάπτυξη, με σεβασμό στο περιβάλλον.

Μια Ευρώπη με εξωτερική πολιτική και γεωπολιτική στρατηγική που την επαναφέρει ως στρατηγικό παίκτη στην Μεσόγειο, προάγοντας τον σεβασμό στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και των Δικαιωμάτων του ανθρώπου και δείχνοντας ότι μεριμνά για τις ανθρώπινες καταστροφές.

Μια πολιτική ένωση που με την πολιτική της καθορίζει τις εξελίξεις για θέματα που απασχολούν σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως η προσπάθεια να  «ελεγχθεί» το εμπόριο σπόρων, η πίεση για τα μεταλλαγμένα, η αδιαφορία για την πνευματική ιδιοκτησία, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και οι μεταναστευτικές ροές.

Μια Ευρώπη που ξεπερνά δια παντός τις μονεταριστικές ασθένειες με συγκεκριμένη εμπορική πολιτική με τους άλλους ισχυρούς πόλους του κόσμου και κυρίως μια ένωση που δεν στρέφεται στο εσωτερικό της για να ξεπεράσει φούσκες του καπιταλισμού και τις άπληστες αγορές και τράπεζες. 

Τα παραπάνω εύκολα επικυρώνουν ότι είναι δομικό το πρόβλημα. Αν δεν υπάρχουν πολιτικές, τι να το κάνω εγώ εάν έχω την επιλογή με ή χωρίς σταυρό.

Τα πρόσωπα, όποια κι αν είναι αυτά, θα καλύψουν την ανυπαρξία πολιτικών;;;

Όλα αυτά οδηγούν να αναρωτηθούμε για το πόσο πολιτικά αγράμματους θεωρούν οι συγκυβερνώντες του πολίτες αυτής της χώρας. 

Έχουν γνώση όμως οι φύλακες, περισσότερο απ´όσο νομίζουν οι κρατούντες...

Και το ερώτημα μένει:

Εκλογή Ευρωβουλευτών στο παρά πέντε με σταυρό. Επανάσταση ή λαϊκισμός;;;

 

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

πρώην Νομάρχης Ηρακλείου

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα Κρήτη και στο Μεταρρύθμιση

Με εντολή Σαμαρά... Καλή σας μέρα

Από τις εκλογές του Ιούνη του 2012 στην Ελλάδα τα πάντα κινούνται με.. Εντολή Σαμαρά..

Δεν έχω μάθει να  "χαϊδεύω αυτιά",  που τελευταία είναι και της μόδας, αφού διάγουμε  την «εποχή της...Ανεξαρτησίας», αυτοδιοικητικές εκλογές βλέπετε έχομε, ούτε όμως έχω δείξει στην διαδρομή μου, ότι είμαι της λογικής: "σφάξε με αγά μου ν'αγιάσω".

Ανήκω σ'εκείνες τις ομάδες ενεργών πολιτών, που σαφώς τους ενδιαφέρει η επόμενη μέρα της Χώρας και των ανθρώπων της, ανεξάρτητα της ιδεολογικοπολιτικής τους ταυτότητας.

Οι πολίτες αναγνωρίζουν ότι η εποχή για τη Χώρα είναι από τις δυσκολότερες και αυτό δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια, ούτε και εντολές.Βιώνουν, εξάλλου οι ίδιοι, τις δύσκολες στιγμές αυτής της σκληρής πραγματικότητας, με σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητά τους.

Η αγωνία τους είναι πώς θα τ' αντιμετωπίσουν, χωρίς να χάσουν "την υγειά τους και την ανθρωπιά τους", όπως τονίζουν όταν μιλάς μαζί τους. Όπου ανθρωπιά: η αξιοπρέπεια, οι αρχές, οι αξίες, η περηφάνια του καθενός, που διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους.

Δεν είναι δα και λίγα, όσα έχουν φορτωθεί από τον Ιούνη του 2012 και μετά,  κι απ' ό,τι φαίνεται,  ακόμη περισσότερα ακολουθούν.

Πάντα βέβαια με εντολή Σαμαρά.

Γιατί κύριοι του Μαξίμου, δεν γίνονται με εντολή Σαμαρά μόνο οι όποιες θετικές, αν υπάρχουν, πολιτικές, με εντολή Σαμαρά επίσης, μόνο ως την Παρασκευή 31-01-2014, χωρίς τα υπόλοιπα, οι πολίτες έπρεπε να πληρώσουν:

  1. Φόρο εισοδήματος για όσους έλαβαν εκκαθαριστικό  τον Δεκέμβρη του 2013.
  2. Τέταρτη δόση ´Έκτακτου Τέλους Ακινήτων (χαράτσι) μέσω ΔΕΗ
  3. Τέταρτη δόση ΦΑΠ(Φόρου Ακίνητης Περιουσίας)
  4. Έκτη δόση Φόρου Ακίνητης Περιουσίας 2011-2012

 Α! Και μην ξεχάσουμε τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης, που αφορά όσους διαθέτουν αυτοκίνητο 1929 κυβικών και άνω, ανεξάρτητα από την τιμή  αγοράς.

Δηλαδή πολίτης με αυτοκίνητο 1929 κυβικών και αξία αγοράς 23.000 € τότε, πληρώνει φόρο Πολυτελούς Διαβίωσης. Ο πολίτης όμως, με αυτοκίνητο 1800 κυβικών και αξία αγοράς 50.000 €, Δεν πληρώνει φόρο, αφού, με εντολή Σαμαρά προφανώς, δεν "διαβιοί πολυτελώς"

Νομίζω δε χρειάζεται να συνεχίσει κανείς την καταγραφή των όσων  βιώνουμε καθημερινά..  (είναι γνωστά εξάλλου...)

Από την άλλη, η αντιπολίτευση προσπαθεί να κατατάξει τους πολίτες σε μνημονιακούς και μη. Κατά το "Εικονολάτρης ή Εικονομάχος".  Σ' αυτές τις εποχές μας επιστρέφουν; Ποιους εξυπηρετεί; Ποιο σχεδιασμό εξυπηρετεί; Μια επόμενη μέρα όπου αποπροσανατολίζοντας θα αλλάξουμε την ατζέντα για να «βολεύει»;

Οι πολίτες, απαιτούν  να ζουν σε μια ευνομούμενη Χώρα, με  δίκαιους νόμους  που εφαρμόζονται σωστά από όλους και σε όλα τα επίπεδα. Με υπεύθυνα και αποτελεσματικά δημόσια πρόσωπα.

Θέλουν να γνωρίζουν το πολιτικό σχέδιο που οδηγεί στην έξοδο από την κρίση και στην παραγωγή πλούτου (ανάπτυξη το λένε όσοι αγνοούν ότι χρειαζόμαστε νέο παραγωγικό μοντέλο και μεγέθυνση του παραγόμενου αποτελέσματος) και κυρίως ότι το σχέδιο αυτό σέβεται τις ζωές τους και τους περιλαμβάνει....Τα αυτονόητα δηλαδή...

Δυστυχώς όμως ζούμε σε μια Χώρα, όπου η κοινή λογική και τα αυτονόητα, είναι σαν τους... υδρογονάνθρακες... υπό αναζήτηση...

Ζούμε σε μια Χώρα, που θα μας κάνουν να πιστέψουμε, ότι και το καλημέρα, μόνο με εντολή Σαμαρά μπορούμε να το ανταλλάσουμε...

Χωρίς εντολή Σαμαρά λοιπόν...

Καλή σας μέρα.....

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

πρώην Νομάρχης Ηρακλείου 

 

Πλεόνασμα πολιτικού λόγου και έλλειμμα στο "έλα'πα" του

Ζούμε το τελευταίο διάστημα έντονες πολιτικές διεργασίες. Κορυφαίες πολιτικο-οικονομικές, πολύ περισσότερο, κοινωνικές ανακατατάξεις.

 

Η κοινωνία βρίσκεται δέσμια των πολιτικών που ακολουθούν την οικονομική κρίση και οι πολιτικοί μέσω απολίτικων λειτουργιών αδυνατούν να απαντήσουν σε βασικά καθημερινά θέματα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα της καθημερινότητας των πολιτών αναδεικνύει ότι δεν υπάρχει προσδοκία για λύσεις, από πολιτικούς σχηματισμούς που αποδεδειγμένα, ιστορικά και διαχρονικά, δεν έδιναν λύσεις προς όφελος της κοινωνικής πλειονότητας.

 

Δημοσκοπικές μάχες καταγράφουν πρωτιά της αδιευκρίνιστης ψήφου και ισχνή εκλογική νίκη, πότε για τη ΝΔ και πότε για τον ΣΥΡΙΖΑ αποτυπώνοντας την πολιτική ρευστότητα στο Ελληνικό πολιτικό τοπίο, που, δεν διαφοροποιείται  από το Ευρωπαϊκό....

 

Δεν ξέρω πόσο προβληματίζει τους μονομάχους και όσους τους ακολουθούν δημοσκοπικά, ότι ο "κανένας" είναι ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός (και μάλιστα με 36%) στις τελευταίες δημοσκοπήσεις και ότι το "αυγό του φιδιού" με τη φαιδρή αντιμετώπισή του, μεταλλάχθηκε σε Λερναία Ύδρα, διατηρώντας σταθερά τα ποσοστά του.

 

Από την άλλη, η Ευρώπη που «έχτισαν» οι σημερινοί ηγέτες της, ως ενιαία διοικητική οντότητα, απέδειξε πόσο ανέτοιμη ήταν και κατά τη γνώμη μου εξακολουθεί να είναι, στο να θωρακίσει τις Ευρωπαϊκές χώρες, τις οικονομίες και τις κοινωνίες, απέναντι στην παγκόσμια κρίση.

 

Η αποκάλυψη των γεγονότων, που αφορούν στην πολιτική συμπεριφορά των ισχυρών της Ευρώπης Μέρκελ-Σαρκοζί απέναντι στις χώρες του Νότου, από τον πρώην Πρωθυπουργό της Ισπανίας Θαπατέρο, το αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο.

 

Μέσα απ´αυτό αποδεικνύεται πόσο γράμμα κενό ήταν και είναι η επιμονή ορισμένων ότι δεν υπήρξε διαπραγμάτευση και πόσο δύσκολο, παράλληλα, ήταν να διαμορφωθεί η συμμαχία του Νότου στην Ευρώπη, αφού Ιταλία και Ισπανία αντιμετώπιζαν την κρίση,  από εντελώς διαφορετική θέση και με διαφορετικά δεδομένα.

 

Την ίδια ώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ "σερφάρει" στις "αταξίες" κάποιων "ζωηρών" βουλευτών του, αλλά και ανεδαφικών πολλές φορές πολιτικών προτάσεων, το ΠΑΣΟΚ στο ποιος θα ηγηθεί του κόμματος στις Ευρωεκλογές και ποιες "θέσεις" μένουν κενές προκειμένου να συμπληρωθούν και η ΔΗΜΑΡ "τραβά" την πολιτική διελκυστίνδα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ, τους 58 και τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

"Αλλά με ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους. Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δε του 'χει από μιας αρχής δοθεί;" όπως μας λέει ο Οδυσσέας Ελύτης.

 

Οι εκλογές στο Τεχνικό Επιμελητήριο απέδειξαν ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς ψάχνει έκφραση. Όχι όμως έκφραση με περίβλημα την αθώα Κοκκινοσκουφίτσα και περιεχόμενο τον κακό τον λύκο.... Γι' αυτό χρειάζεται προσοχή!!

 

Όποιος από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς προσπαθήσει με μικρόψυχες, πολιτικά, αναλύσεις να αποκρυπτογραφήσει το πολιτικό μήνυμα, δεν θα προσφέρει  θετικές για την χώρα και την κοινωνία υπηρεσίες.

 

Η κοινωνία προσδοκά προοδευτική απάντηση στην κρίση. Η απάντηση αυτή δεν προϋποθέτει κατ' ανάγκη τη συνένωση εκ των άνω των πολιτικών δυνάμεων του κεντροαριστερού τόξου.

Μπορεί να δοθεί με υπέρβασή τους και με ρεαλιστική πολιτική πρόταση με όραμα για την κοινωνική συνοχή και την ανάταξη της οικονομίας και της χώρας, πετυχαίνοντας την δημιουργική ανατροπή.

 

Κι αυτό γιατί κανείς πολιτικός σχηματισμός της αριστεράς, σήμερα, δεν έχει το "πολιτικό έλα'πα" *.  Έχει λαβωθεί το κύρος τους, κοινώς δεν αρέσουν....

Λείπει ο ελκυστικός πολιτικός λόγος, αυτός που θα δώσει ελπίδα, δίνοντας νέο νόημα και περιεχόμενο στη λέξη «δικαίωμα» και θα συμβαδίζει με το παράδειγμα ζωής εκείνων που τον εκφέρουν. Κοινή γλώσσα χρειαζόμαστε και έντιμο πολιτικό διάλογο.

 

Οι κινήσεις και οι πρωτοβουλίες που έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα αυτές τις αδυναμίες έχουν και πάντως δεν έχουν όραμα! Άλλος επιδιώκει επιστροφή στο βολικό χθες και άλλος στο βολεμένο παρελθόν του, λες και το μέλλον των παιδιών μας αναζητεί αφετηρία και όχι προοπτική.  

 

Όσο η αριστερά, μέσω των ηγεσιών που κατά καιρούς την έχουν διαχειριστεί, δε λέει να κατανοήσει ότι έχει χρέος να ορθώσει συλλογικά ΚΑΙ με αμοιβαίες υποχωρήσεις, τα "τείχη" της σωτηρίας της χώρας και της κοινωνίας, τόσο θα λεηλατείται η Χώρα, η Κοινωνία, η Δημοκρατία, οι κόποι και οι θυσίες του Ελληνικού λαού, στο όνομα της.....

 

*έλα'πα = ελκυστική εμφάνιση

 

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

πρώην Νομάρχης Ηρακλείου

Από το success story στο success….ΦΟΡΟΙ

Είμαστε στην καρδιά του «φορολογικού χειμώνα» και τα σχετικά «δελτία καιρού» προμηνύουν μια ακόμη φοροκαταιγίδα..

Ποιος άραγε θυμάται σήμερα τη βαρύγδουπη "Συμφωνία Εμπιστοσύνης" που προεκλογικά πρότεινε στον Ελληνικό λαό ο πρωθυπουργός;

Ποιος θυμάται τα προεκλογικά τηλεοπτικά σποτάκια με αναφορές στην:

·      Άμεση ενίσχυση της αγοράς με 5 δις ευρώ,

·      Στην αποπληρωμή των χρεών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες,

·      Στην δημιουργία 150.000 θέσεων εργασίας τον 1ο χρόνο διακυβέρνησης

·      Στη σταθεροποίηση της οικονομίας και την πολυπόθητη επιστροφή στην ανάπτυξη;;

Θυμόμαστε όμως, την περίφημη φράση του Π/Θ Αντώνη Σαμαρά, success story, που αρέσκεται μάλιστα να επαναλαμβάνει συνεχώς και προς κάθε κατεύθυνση εντός και εκτός Ελλάδας, με προφανή στόχο. Θυμόμαστε ότι στην Κινεζική Ακαδημία Επιστημών του Πεκίνου που μίλησε στις16-05-2013, κάλεσε τους Κινέζους επιχειρηματίες να επενδύσουν στη χώρα μας και να γίνουν μέρος του «ελληνικού success story». Επίσης αρχές του Ιούνη τόνιζε από το Ελσίνκι ότι το success story της Ελλάδας είναι και success story της Ευρώπης.

 

Η καθημερινότητά μας τελικά, άλλα δείχνει. Αυτές τις μέρες μάλιστα η Ελληνική οικογένεια δε λέει να ανασάνει από την φοροεπιδρομή που δέχεται.

 

Δεν πρόλαβε να κλείσει τις τρέχουσες οικονομικές απαιτήσεις της οικογένειας λόγω Σεπτέμβρη(άνοιγμα σχολείων, πανεπιστημίων, φροντιστήρια κλπ) και αρχίζουν να καταφθάνουν οι λογαριασμοί, και μάλιστα ορισμένοι με αναδρομική ισχύ, για:

·      Αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων χρεών,

·      Ειδικό Έκτακτο Τέλος Ακινήτων 

·      Φόρος Ακίνητης Περιουσίας για τα έτη 2011, 2012 και 2013

·      Φουσκωμένα τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτων, εξαιτίας της αναθεώρησης της πολιτικής για τα "πολυτελή" αυτοκίνητα(ελπίζω αργότερα να μην καταταγούν στην κατηγορία των πολυτελών και τα αγροτικά με βάση των κυβισμό τους)

 

Ακολουθούν οι φόροι για τα αγροτεμάχια κι αλίμονο αν ο παππούς είχε βάλει "δυο πέτρες πάνω σ´άλλη", φτιάχνοντας αυτοσχέδια αποθήκη για να τοποθετεί τα εργαλεία της δουλειάς του. Ως βίλα θα φορολογηθεί στο τέλος.

 

Σ’αυτό το ζοφερό κλίμα της μονόπλευρης φοροεπιδρομής, της σκληρής ανεργίας ιδιαίτερα στους νέους και τις γυναίκες, της κατάρρευσης του ασφαλιστικού, που οι πολίτες καλούνται διαρκώς να συνεισφέρουν και να σηκώσουν κι άλλα βάρη, λείπει το κυβερνητικό σχέδιο εξόδου από την κρίση και ανάταξης της οικονομίας και της χώρας.

Ένα σχέδιο διαμορφωμένο από το Ελληνικό κοινοβούλιο για την Ελλάδα και τους ανθρώπους της.

Ένα σχέδιο που θα επανατοποθετεί την πολιτική στο βάθρο της ως τη μόνη ικανή τέχνη να ορίζει και να ελέγχει τη δράση και την εξουσία των παραγόντων της οικονομίας, προς όφελος της κοινωνίας.

 

«Άραγε στην κυβέρνηση δε σκέφτονται, αν αντέχουν άλλο οι πολίτες;

Είναι τόσο προσηλωμένοι στην τυπική εφαρμογή των εντολών;»...Είναι μερικά από τα ερωτήματα των πολιτών...

Εκείνες οι κορώνες για προγραμματική σύμβαση συνεργασίας των κομμάτων της κυβέρνησης τι περιέχει άραγε;

Γιατί δεν μπορώ να απαντήσω, εκτιμώ και πολλοί άλλοι, στην αγωνία των πολιτών: Γιατί σ´αυτή την καταιγίδα των φόρων, της ανεργίας, της λιτότητας και των χωρίς αποτέλεσμα πολιτικών δε θέτει ένα όριο το ΠΑΣΟΚ;

 

Τελικά το μόνο που κατάφερε η κυβέρνηση, είναι να φτάσουμε από την αβάσταχτη ελαφρότητα του success story στην δισβάσταχτη πραγματικότητα του success ΦΟΡΟΙ....

 

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

πρώην Νομάρχης Ηρακλείου 

Μεσαία τάξη και κεντροαριστερά

Βιώνουμε την παγκόσμια και την εγχώρια κρίση  με πολλές  απώλειες οικονομικές , κοινωνικές και πολιτικές.

Το μεγαλύτερο βάρος  της κρίσιμης  περιόδου έχει επωμισθεί η μεσαία τάξη. Η τάξη που διαχρονικά και ιστορικά πλήττεται πρώτη σε κάθε κρίση  και ανασυντίθεται μετά από κάθε κρίση.

 

Η τάξη, που «ανορθώθηκε» οικονομικά , κοινωνικά και πολιτικά τις δεκαετίες του ΄80 -’90 και κατάφερε ν΄απολαμβάνει ανάλογα με την προσφορά της στο γενικό σύνολο, σήμερα, βλέπει να λεηλατούνται οι κόποι της και τα κατοχυρωμένα δικαιώματά της. Απολύσεις, ανεργία, μειώσεις μισθών-συντάξεων, δραματικές  περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στην Παιδεία, φόροι ακίνητης περιουσίας, περικοπές εργασιακών δικαιωμάτων , μετανάστευση της νεολαίας, και μπροστά ο κίνδυνος για νέα δανειακή σύμβαση, νέα μέτρα, νέο μνημόνιο.

 

Για τα αίτια έχουν  γραφεί πολλά και δεν χρειάζονται να προστεθούν άλλες διαπιστώσεις. Αυτό όμως που πρέπει να επισημανθεί είναι η, για άλλη μια φορά, πρωτιά της  μεσαίας τάξης στην “άρση βαρών”, εξαιτίας  ανεδαφικών πολιτικών  επιλογών και ανούσιων ακτιβισμών  προς εξυπηρέτηση ιδεοληψιών, προσωπικών στόχων και φιλοδοξιών.

 

Όμως δεν πρέπει να σταματούμε σ´αυτά.Η εποχή απαιτεί νέες αναγνώσεις, με γνώμονα πάντα, το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον. "Και τέλος πάντων, να, τραβουμ´ εμπρός..., όπως λέει ο Κ. Π. Καβάφης. Να δούμε το επόμενο βήμα.... Παράλληλα, πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι πολίτες έχουν κατανοήσει το μέγεθος του προβλήματος, αλλά αμφισβητούν την ακολουθούμενη πορεία προς την έξοδο από την κρίση. Κι αυτό γιατί η οικονομία έχει επιβληθεί της πολιτικής, αφήνοντας στο περιθώριο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.

 

Αυτό πρέπει να αλλάξει. Για να το πετύχουμε, επιβάλλεται η συμμετοχή όλων των πολιτικών και κοινωνικών σχηματισμών, γιατί σήμερα ο μεσαίος κοινωνικός και πολιτικός χώρος, έχει “περιθωριοποιηθεί”.

 

Τούτες τις μέρες, ειδικά, πολλά ακούγονται και δημοσιοποιούνται για την ανασύνταξή του... Όλα, όμως, δρομολογούνται ως κινήσεις που στην κατάληξή τους αναδεικνύουν ότι δεν είναι δημιουργήματα της ανάγκης της κοινωνίας για το καινούργιο, αλλά της προσωπικής ανάγκης των ενεργούντων, αφού φανερώνουν κρυφές φιλοδοξίες τους.

 

Τα κείμενα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, αν και καλογραμμένα, εντούτοις,  δεν πείθουν και δεν κεντρίζουν το ενδιαφέρον του απλού κόσμου, της μεγάλης κοινωνικής ομάδας, της μεσαίας τάξης, που ψάχνει "πού την κεφαλήν κλίναι" στο δύσκολο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό τοπίο που έχει διαμορφωθεί… έχοντας, ίσως στη σκέψη τη φράση τουΚαβάφη:"Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή....".

 

Κι αυτό γιατί από τη μια υπάρχουν οι προτάσεις που θέλουν να ενώσουν τους ενεργούς δημοκράτες πολίτες, με ελιτίστικη, όμως, προσέγγιση των κοινωνικών ομάδων, από την άλλη, υπάρχει η λογική του κυνικού λαϊκισμού, που αρκετά προβλήματα έχει δημιουργήσει, ή της σκληρής ουτοπίας χωρίς αντίκρυσμα...

 

 Είναι επίσης φανερό ότι πολίτες από τη μεσαία τάξη, είναι κατ΄εξοχήν η πλειονότητα των αυτο-τοποθετημένων στον μεσαίο χώρο ανάμεσα στη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τούτου δοθέντος, τους συμπεριφέρονται ένθεν κακείθεν σαν ψήφους για αλίευση, ενώ πρώην χρονικά και μεταφορικά εκπρόσωποί τους στο κέντρο, βλέπουν σε αυτή τη μεγάλη δεξαμενή, αντί για ανθρώπους, ευκαιρίες για να αναγεννήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα.  

 

 Όσο η μεσαία τάξη, όμως, αντιμετωπίζεται ως αχθοφόρος όλων, χωρίς λόγο και ρόλο, τόσο οι προσπάθειες για συγκρότηση και εδραίωση κεντροαριστερών σχημάτων θα είναι γράμμα κενό στη δύσκολη ελληνική πραγματικότητα, στην εποχή της κρίσης και θα στέλνονται οι πολίτες και ιδιαίτερα η νεολαία, βορά στα νύχια "επιτήδειων μορφωμάτων".


Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη

Πρ. Νομάρχης Ηρακλείου


Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα Κρήτη 21-10-2013