Καλό καλοκαίρι!!!

Το εμπόριο ελπίδων δεν μας αξίζει

on .

Ζούμε δύσκολες μέρες, το πολιτικό σκηνικό δε λέει να ξεκαθαρίσει. Μετά την αποτυχία σχηματισμού Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας, ή Εθνικής Ενότητας, λίγοι είναι εκείνοι που μιλούν συνετά.

Στους πολίτες επικρατεί ακόμα ο θυμός και η εκδικητική διάθεση να τιμωρήσουν.

Να τιμωρήσουν γιατί τα φορτία που τους αναλογούν εξαιτίας του μνημονίου, είναι δυσβάστακτα και έχουν οδηγήσει σε ανατροπές.

Σε τέτοιες στιγμές αναζητούν σημείο ελπίδας. Αρχικά κάποιοι έδειχναν τις εκλογές, ως διέξοδο, για να διαπιστώσουν εκ των υστέρων ότι το αποτέλεσμα δεν τους επιτρέπει να υλοποιήσουν τις λύσεις που προεκλογικά υπόσχονταν.

Ξεκίνησαν λοιπόν νέο αγώνα δρόμου, ποντάροντας στον πόνο και την αγωνία των πολιτών για το μελλον της Πατρίδας και το δικό τους.

Αποφεύγοντας, επιμελώς να αναλάβουν τις ευθύνες που τους ανατέθηκαν στις εκλογές, προσδίδουν στις θέσεις και τις επιλογές τους, χαρακτηριστικά μιας άλλης εποχής.

Της εποχής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Μόνο που ξεχνούν βασικά ζητήματα. Το 2012 δεν είναι 1981.

Είναι μια σκληρή και δύσκολη εποχή και η κρίση απειλεί και τη χώρα και την Ευρώπη.

Εκτός κι αν εκτιμούν ότι μπορούν να παίζουν με τους πολίτες και τον πόνο τους και πουλάνε τζάμπα ελπίδες, μόνο και μόνο για να επικρατήσουν.

Οι λογικές του "μας έχουν ανάγκη και θα μας κρατήσουν στο Ευρώ", είναι τζάμπα ελπίδα. Κι αν δεν το κάνουν; Πώς απαντούν αλήθεια;

Το να χαϊδεύουν αυτιά, για 100.000 νέους διορισμούς και επαναφορά των μισθών και συντάξεων στα προηγούμενα επίπεδα, είναι τζάμπα ελπίδα. Γιατί το αναιρούν οι ίδιοι στις τηλεοπτικές τους εμφανίσεις, όταν λένε: ναι με την κατάσταση της οικονομίας δεν μπορεί να γίνει τώρα, αλλά όταν, αυτή, ανακάμψει.... Τα συμπεράσματα δικά σας...

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η σωτηρία της χώρας είναι υπόθεση όλων μας.

Όμως θέλει αποφασισμένους πολίτες, σκληρή δουλειά και ηγεσία που θέλει και μπορεί.

Το εμπόριο ελπίδων δεν μας αξίζει.

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα Κρήτη (22-05-2012)